Kleine poesjes zijn al niet zo heel klein meer. Ze groeien goed, nog steeds lekker ronde buikjes, en spelen al steeds wat meer. Voor de fretten hebben we een stukje kamer afgezet, maar dit is ook ideaal voor de kleine katjes. Hier kunnen ze ongestoord oefenen in lopen, moeder nadoen, spelen en ontdekken. En als ze moe worden een poosje slapen. Een krabpaal hadden we al, als trap voor de fretjes. Die gebruiken 'm om in en uit het hok te kunnen als ze vrij rond lopen.
Het donkere poesje houden we en hebben we Molly genoemd, omdat ze als klein wurmpje net zo'n molletje was. Het is een ondernemende tante, samen met het lichtste katertje zijn de de andere twee met grote afstand te vlug af. De katertjes gaan weg, straks, dus hebben we nog geen naam gegeven. Al gebruiken we wel termen om elkaar te vertellen wie wat doet. We kunnen ze nu al wel goed uit elkaar houden, en we hebben een 'lichte', een 'streepje' (die een duidelijkere streeptekening heeft dan de andere) en 'witvoetje' (de enige met hele witte voetjes, de andere hebben alleen witte teentjes).
En moeder Spooky houdt het in de gaten. Al gaat ze steeds vaker en langer van ze weg. Vanmorgen kreeg ik voor het eerst weer 'liefdesbeetjes' sinds de kleintjes geboren zijn. Even op schoot zitten doet ze wel, maar niet meer uitgebreid liggen slapen bij me. Hopelijk komt dat straks weer terug, als de kleintjes haar niet meer zo hard nodig hebben.
