zaterdag 28 februari 2026

Week 9 dooi zet in


 ... Maar niet voor er eerst nieuwe sneeuw kwam. Vrijdagavond sneeuwde het flink.

En zaterdag lag er een mooi nieuw pak. En het sneeuwde nog door, dit keer met een paar graden boven 0.



De nacht naar zondag vroor het. Voor zondag was meer sneeuw/regen voorspeld. Maar de ochtend was droog, en met -4 zonder wind warmer dan het lang geweest was. Ik was niet van plan om ver te lopen, maar het was zo mooi en aangenaam buiten, dat het een boswandeling van 45 minuten werd voor het ontbijt. 







Nu was er een hogere luchtvochtigheid, dus de bomen hadden een laagje rijp.







De sneeuw was lekker fluffy, dus lopen ging prima.







Later op de dag...



De sneeuwklokjes wachten geduldig op hun tijd...


Daarna zette de dooi in, overdag boven 0 en sommige nachten ook zelfs. Met miezerregen verdwijnt de sneeuw sneller, maar is het wel bedrieglijk glad plaatselijk. 



Vanwege de gladheid waren de wandelingen met de hond slechts kort. En ook weinig foto's, deels omdat het toch alleen grijs weer was, deels omdat ik alle aandacht nodig had bij kijken waar ik m'n voeten neer zet en zo...


Vrijdagochtend was het al 6 graden, vreemde gewaarwording. Als het in de nacht ook zo warm is, gaat het hard met de sneeuw. 




Er is niet veel meer over....


Vrijdagavond mistig ... Een heel andere wereld zo, na weken van winter...



donderdag 26 februari 2026

Muts en voddenkleed

Normaal gesproken ben ik iemand die gelijk als een project klaar is, de draadjes wegstop en alles afwerkt. Misschien helpt het bloggen daar ook wel bij, om iets te kunnen laten zien, moet het er goed uitzien, tenslotte.

Maar nu kan ik niet meer zeggen dat ik dat altijd gelijk doe, want bij het opruimen kwam ik ook deze muts tegen, helemaal klaar op de draadjes na... Het garen bleef over na het breien van een poncho. Welk patroon ik heb gebruikt, of welke dikte breinaalden weet ik niet meer. Maar goed, nu dan de draadjes weggewerkt en klaar. 


 Mocht je je af vragen waar de muts op ligt... Ik vond de vloer nogal koud op de hobbykamer, juist waar zit. En op zolder vond ik dit voddenkleed. Die zie je veel in Zweedse huizen, en worden nog steeds gemaakt. Deze was blijven liggen, nadat de vorige eigenaar het huis verliet. Nou ja, we kunnen net zo goed gebruiken wat er al is, toch? Hij is behoorlijk lang, het zou me niet verbazen als hij ooit in de gang heeft gelegen. Dus nu ligt hij dubbel, lekker warm voor de voetjes...

dinsdag 24 februari 2026

Schoolprojectje

Wanneer ik even tijd over heb, ben ik aan het opruimen op m'n hobby kamer. En daar kwam ik deze tegen. De laatste tijd zie je zulke poppen weer meer op internet. Best wel leuk eigenlijk. Maar deze is m'n enige brei project van de basisschool. Ik weet niet meer in welke klas ik zat toen ik deze maakte, groep 6 misschien? 

Je breit eigenlijk een rechte lap, in een breisteek naar keuze. Alleen voor de muts heb ik geminderd. Dan maak je de kap tot een tunnel, vult m op en naai dicht bij de voeten. Je rijgt een draad door de nek en trekt aan, en je naait een naad dwars door het onderste gedeelte om benen aan te geven. De armen gaan ook zo. 

Wat hebben jullie gebreid op school?


Ik heb ook de kant bij het dakraam wit geverfd, afgelopen zaterdag. Dat staat niet alleen netter, het zorgt er ook voor dat het daglicht beter binnen komt. Wel zo fijn nu m'n bureau er onder staat.

maandag 23 februari 2026

Skarvsöm speldenkussen

Zo leuk dat Jönköpings Läns Hemslöjdsförbund een groot project maakt van Skarvsöm, een soort patchwork met meestal wollen stof, met een randje (skarv) tussen de naden. Van de week was een een workshop met lezing in Gislaveds bibliotheek, juist ook omdat deze techniek vooral uit deze omgeving komt. 

Hoewel het voor mij intussen niet meer nieuw is, had ik toch zin om erheen te gaan, samen met een kennis uit Smålandsstenar. Heel gezellig en leuk, en we maakten een speldenkussen van vadmal, een geweven en gevolde wollen stof met een linnen achterkant.

Intussen heb ik ook het verzoek gekregen om mijn skarvsöm maaksels in te leveren voor de tentoonstelling in Jönköpings Läns Museum 23 mei - 18 oktober. 


zondag 22 februari 2026

Kerk in Zweden


Ik had eerder nog een vraag open staan over de Zweedse kerk. Zweden noemt zichzelf een geseculariseerd land, en ik begrijp wel waarom ze dat zeggen, maar ik vergelijk met Nederland en dat is toch wel een ander verhaal. In Zweden was de Zweedse kerk (Svenska Kyrkan) staatskerk tot in 2000. Nog steeds is meer dan de helft van de bevolking lid van deze kerk. Vergelijk ik dat met Nederland, daar is meer dan de helft 55-58 % niet religieus en slechts een slordige 15 % protestant en ongeveer 18 % rooms katholiek. In Zweden is slechts 1,20 % rooms katholiek, en iets meer zoveel oosters orthodox. Daarnaast bestaan er nog een aantal protestantse geloofsgemeenschappen buiten de Zweedse kerk, maar die zijn klein en vaak zijn mensen lid in beide. Dus ze noemen zichzelf geseculariseerd, en dan denken ze vooral aan dat kerk en staat gescheiden zijn, en inderdaad, veel van die net over 50 procent komt zelden in de kerk. Maar bij veel grotere gebeurtenissen in zowel prive als openbaar leven is de kerk op de een of andere manier betrokken. Ze hebben zelf niet in de gaten hoeveel tradities kerkelijk gekleurd zijn.

Wat is die Zweedse kerk dan voor geloofsgemeenschap? De eigen omschrijving is evangelisch-luthers. Hier heeft het calvinisme nooit veel voet aan de grond gekregen. Dus qua vorm, liturgie, lijkt het wel op de rooms- katholieke kerk of wat we kennen van de anglicaanse kerk, met liturgische gewaden, veel aandacht voor avondmaal en rituelen. Qua organisatie is het een beetje dubbel. Aan de ene kant benadrukken ze sturing vanuit de lokale gemeente, aan de andere kant zijn dominees (präst, oftewel priester genoemd) en diakenen gewijd tot het ambt voor het leven, en zijn verantwoording schuldig aan de bisschop die op zijn beurt weer verantwoording schuldig is aan de aartsbisschop.


Centraal staan de sacramenten, met het altaar als troon in het midden. De preekstoel staat opzij, maar wordt nu de kerken niet meer vol zitten en moderne geluidstechniek hebben nauwelijks gebruikt. De voorganger staat meestal gewoon voorin, meestal een beetje opzij om het zicht op het altaar niet te belemmeren.


We volgen het kerkelijk jaar zoals veel protestantse en Rooms Katholieke gemeenten doen met haar kleuren en rituelen.


Zweedse kerken hebben eigenlijk allemaal wel een half ronde altaar ring, die symbool staat voor dat we, wanneer we avondmaal vieren dat doen in gemeenschap niet alleen met die nu aanwezig zijn, maar ook met hen die ons voorgegaan zijn. 

Qua leer is er weinig verschil met bijvoorbeeld de Protestantse kerk in Nederland. Eventuele verschillen zitten in kleine dogmatische details. De verschillen zitten meer in liturgie, vormen en tradities. Wat voor de Zweedse kerk wel heel belangrijk is, is het verlangen een open volkskerk te zijn, waar iedereen welkom is. Daarom is zie je ook bijvoorbeeld  vrouwen in het ambt en kunnen homoseksuele stellen een huwelijk aangaan, al zijn de discussies niet voor 100 procent uitgedoofd. 

Wat hier in Zweden ook nooit is geweest, is verzuiling. Dat maakt dat je ook in de grote televisie en radio programma's christelijke uitingen, zoals muziek en kunst of symbolen kunt tegenkomen. Hier is dat niet zo strikt gescheiden, zoals dat in Nederland nog steeds kan zijn. 


Hopelijk beantwoordt dit de vraag van intussen heel lang geleden. Wil je nog meer weten, dan vraag maar in de reacties of via mail/messenger/whatsapp. Ik vind het alleen maar leuk om te vertellen!


Bij dit blog zie je de vier kerken van onze kerkelijke gemeente, waar ik niet alleen lid ben, maar ook werk, voor het geval je het je afvroeg...