Rondje tuin

 

Gaan jullie mee op een rondje door de tuin? De esdoorn bloeit zo mooi.

Bij een kleine tuinenwinkel in de buurt vond ik deze bijzondere aardbei in hangpot. Leuke kleur bloemen, hè? En hij schijnt heel veel aardbeien te gaan geven. De eersten zitten er al aan. 

Deze gele tulpen stonden hier al in de tuin. Geel is redelijk veilig, de dieren denken dat geel giftig is, dus als de kleur eenmaal te zien is, blijven ze er wel af. Ach en gele tulpen passen best bij een geel huis, toch?

Vorig jaar zette ik wat kleine fruitboompjes en nu hebben we dan onze eerste kersenbloesem. De appel zit in de knop en de peer gaf helaas nog geen bloesem.

Tja, dit Betuwse meisje houdt natuurlijk erg van bloesem, fijn om te zien dat ook de Opal pruimenboom voor het eerst bloesem heeft.

Hommels, bijen en vlinders zijn er maar druk mee.

(foto's van vrijdag 14/5)

Van deze ontdek ik er ook elk jaar meer, dotterbloemen, toch? Ook bij ons aan de beek bloeien ze.

Het bekende bruggetje, waar de anemoontjes nu (maandag 17/5) over het hoogtepunt heen zijn, maar er steeds meer dotterbloemen en ander moois verschijnt.

De vogelkers bloeit nu. De buurman zegt altijd dat de mooiste periode hier is de tijd tussen de vogelkers en de sering. Die laatste heeft al wel knoppen, maar bloeit nog niet.

Over de tuin zou nog wel meer te vertellen te zijn, maar dat komt een ander keertje wel.

Naaldkant les 5

 

Behalve fotograferen, handwerk ik ook nog wel hoor! Les 5 van de naaldkantcursus van 't Kantwieltje was een nieuwe steek, eerst in een oefenblokje en daarna gelijk toegepast in een bloem.

Sneeuwgrond heet deze vulling. Hier nog iets te dicht op elkaar. Deze moesten wel echt opgestijfd worden, dus ik had het kleine blokje laten wachten tot de volgende ook klaar was.

Ik vond het heerlijk om nu een echt motiefje te maken, en hoewel dat wel de nodige uitdagingen met zich meebracht, ben ik ook best een beetje trots op m'n eerste naaldkant bloemetje.

Nu gaan we weer gewoon blokjes maken, met nieuwe vulsteken...

Lente!

 

Dit bruggetje zie je vaker in mijn foto's, twee zijn het er eigenlijk, daar lopen we dagelijks heen naar school. Deze foto is van vorige week zondag (9 mei, bij jullie in Nederland moederdag, hier pas de 30e).

Ik was benieuwd of die strenge, lange winter effect zou hebben op de bloemen, maar behalve dat alles wat later is, helemaal niet. De anemoontjes hebben er duidelijk niet onder geleden. Sterker nog, het lijken er dit jaar wel meer dan ooit.

En dit feestje verscheen in de tuin:

De was kon weer lekker naar buiten en ook de poezen waren blij dat ze naar buiten konden. Grappig om te zien hoe ze overal rondliepen, alsof alles opnieuw verkent moest worden na de winter.

Donderdag, Hemelvaartsdag, ook hier een vrije dag. Er was regen voorspeld, maar de dag begon stralend, dochter speelde lekker buiten met een buurmeisje en voor het eten hebben we haar moeder ook maar uitgenodigd. De meiden wilden zo graag picknicken in de tuin. Gezellig buiten gegeten en daarna gingen ze aan de overkant spelen. Konden wij even een rondje rijden.

Zie je hoeveel groener al in een paar dagen tijd?

Intussen pakten dikke wolken zich samen.

De weg was nog zo warm dat de regen snel verdampte.

Eenmaal thuis kregen we een paar flinke onweersbuien over ons heen. Oh, ik moet echt minder foto's gaan maken geloof ik...

Gräne Gruva en onderweg

Er werd laatst al gevraagd of het hier ook lente werd, en ja, het is nu volop lente in zuid-Zweden. (In het noorden sneeuwde het nog afgelopen weekend.) En hét lentebloemetje hier is het bosanemoontje. Als die bloeien wordt het lente, zegt men.

Vorige week zondag werkte ik tot 14.00 en toen ik thuis kwam scheen de zon, het weer zou gaan omslaan. Dus maar even een stukje rijden. (Zie je die vlekjes in het veld - we zagen super veel reeën, maar de camera van m'n telefoon verkleint zo dat het onmogelijk is ze te fotograferen, helaas.)

Helaas was het toch weer grotendeels bewolkt.

Lammetjes!

Onze rit voerde ons nu naar Gräne Gruva... 

Daar waren we jaren geleden, in een vakantie in Zweden, ook al eens geweest en vorig jaar las ik in de krant dat ze er veel aan gedaan hadden om er een echt uitje van te maken. Toen was het een lange wandeling en zag je alleen de groeve uiteindelijk. Maar nu staat alles veel duidelijker aangegeven en kun je dichterbij parkeren.

Vooral kwarts en grondstof voor de aardewerkfabrieken in Duitsland werd hier vandaan gehaald (sorry, ben ff kwijt hoe dat heet in het Nederlands), maar ook diverse andere materialen tot aan radioactief materiaal aan toe werd hier gevonden.

Grappig is ook hoe koel het voelt tussen die stenen. 

Ze zijn nu ook begonnen wat verhalen van toen in beeld te brengen, met borden en foto's en ook dit.

Voor de kleintjes hebben ze een Trollenpad aangelegd, met informatie over de diverse soorten en wat je moet doen als je er een tegen komt. 

Ik weet niet precies wie er begonnen is met het stapelen van stenen, maar overal stonden van die stapeltjes.

Wat dochter inspireerde tot haar eigen stapeltje:

En soms keken er ineens oogjes naar ons...

Steeds meer bloemen komen tevoorschijn:

Klein hoefblad en die eerdere foto lijkt me een oxalis-achtige? 

Intussen kwam meer en meer de zon erdoor, en liep de temperatuur flink op.

's Avonds konden we nog lekker buiten eten en dat hebben we de afgelopen week best veel gedaan. Maandag was het ineens 25 graden, na een week van onder de 10. 

Deze post is wel weer lang genoeg, binnenkort meer lentefoto's uit de tuin en directe omgeving. Want je begrijpt dat met zulke temperaturen ineens het super hard ging!