Knavraboleden

 

Zo, donderdag begon de school weer voor dochter, en manlief is vandaag weer begonnen. Nu is de vakantie dan toch echt voorbij. Eerst maar eens verder met bloggen dacht ik zo. Hopelijk hebben jullie weer zin om mee op pad te gaan. 

Vandaag even terug naar donderdag 14 juli, toen we een (voor ons) nieuwe wandelroute probeerden. De Knavrabo leden. 

Met zus, dochter en hond Fanny deden we deze afwisselende tocht vol bruggetjes, planken over veengebied, klim- en klauterpaadjes.

Nu schudt google de foto's ook nog door elkaar, dus ze komen niet in chronologische volgorde.

Maar het geeft denk ik wel een indruk van het gebied. Niet alle bankjes waren meer in tact, maar gelukkig nog ruim voldoende wel geschikt om even te zitten en uit te blazen. Het gras op de paden werd wel net gemaaid.

Vanaf sommige bankjes heb je een fenomenaal uitzicht. Dat wordt nog een keer de rugzakken op en een picknick daar...

Voor wie nog langer wil lopen gaat de Gislavedsleden ook door dit gebied, en in dit hutje kun je wat warms te eten maken en je slaapzak uitrollen... (Sorry zusje, ik had geen foto van de binnenkant zonder jou erop...)

De hond vond die houten kerel bij de deur maar niks. Woef!

Kennelijk is er ooit een watermolen geweest... 

De route is ongeveer 5 km, maar vanwege de hoogteverschillen en smalle paadjes op diverse delen, heb je er wel meer dan een uur voor nodig. Op een andere site lees ik 3 km, (HIER) maar dat is ongetwijfeld op een platte kaart, niet in werkelijkheid. Als je er heen wilt, neem je in Burseryd de weg naar Håcksvik en waar je het gele bord Knavrabo ziet staan ga je links, volg de weg tot je het bord ziet, wat aan het begin van deze blog staat, daar kun je parkeren en daar vlakbij kom je ook weer terug.

Sandvik

Dit weekend de laatste kans om Sandvik te bezoeken. Dan sluit de handwerk verkoop en het café voor het seizoen. Ook zijn er dan niet zoveel muziek diensten meer. 

Deze foto's zijn van vorige week donderdag toen ik er was om te helpen bij de kerkdienst. Mooie lucht met buien in aantocht. 

Tijdens de dienst viel me op dat die schaduw achter het kruis net een engel lijkt... 

Eerder maakte ik ook foto's binnen bij de verkoop, en van het uitzicht vanuit het café toen ik daar hielp. 

Prachtig en divers handwerk. En daar mogen mijn spullen ook bij liggen. Heb al best lekker verkocht, lieve complimenten mogen ontvangen, en kindjes met een blij koppie met een door mij gemaakte knuffel naar huis zien gaan. Wat mij betreft zeker geslaagd. 

Morgen en overmorgen nog open van 14-18 uur, mocht je in de buurt zijn... 

Tekenen

Tekenen deed ik vroeger graag, jaren niet meer gedaan, behalve af en toe een schetsje voor een handwerkje. Al een tijdje kriebelde het om toch wat meer tijd te pakken om te tekenen en toen kwam ik in de hobbywinkel dit boek tegen... 

Half nagetekend, half zelf of zelf gecombineerd... Maar eerst maakte ik wat proefjes met de instructies uit het boek:

En dan maar eens proberen of ik zomaar iets trol-achtigs kan tekenen... 

Beetje spelen met aqua markers... Wel leuk voor de afwisseling, en gezellig voor dochter om samen te tekenen. 

 En nog een kleurplaat in gekleurd met aquamarkers...

Landschapje

Deze paste niet meer in het zussenproject, dus kreeg dit landschapje z'n eigen lijstje. Met een lusje aan de achterkant, zodat het op te hangen is. 

Ölmestads Museum

 

De 13e waren we nog niet klaar met museums, Museum Ölmestad in Reftele stond al jaren op het wensenlijstje. Alleen op woensdagavond open, gelijk met de koffieservering in het Hembygdspark. Maar daarbuiten wel op afspraak. Persoonlijk houd ik daar niet zo erg van, maar als ik zeker weet dat het de moeite waard is, dan begin ik dat soort dingen wel te doen. (Bovenstaande foto leende ik van de website, de andere foto's zijn wel van mij.)

Het gebouw was een school en beneden is het dan ook ingericht als schoolzaal, met bij elkaar verzamelde schoolbankjes uit verschillende perioden.

Boven is er een enorme collectie aan oud gereedschap voor bosbouw en landbouw, van alles uit het boerenleven en een mooie tentoonstelling over textiel.

We waren op dat moment de enige bezoekers, en hoewel ik het niet altijd prettig vind als er iemand meeloopt, levert dat dan weer wel leuke verhalen op.

Dit is iets wat ik ook graag nog eens zou proberen, ik heb er al wel wat boekjes over verzameld en wat gereedschapjes...

Refteles dracht.

Helaas hieronder de enige foto die ik heb, ze hebben een keukentje 1 op 1 overgenomen van een oud vrouwtje. Precies zo weergegeven als ze het aantroffen, heel bijzonder om te zien.

Dus ja, zeker de moeite waard, en lukt het niet op een woensdagavond in de zomer, maak dan zeker die afspraak. Informatie vind je HIER.