Borduren in Karlskrona

In Zweden bezochten we ook het Blekinge Museum in Karlskrona. Naast allerlei andere voorwerpen en informatie (over schepen, visserij enz.) zagen we daar ook veel borduurwerk. Tja, door glas heen fotograferen is altijd lastig... Dit soort lange doeken hadden we al eerder gezien in een ander museum, pas hier werd ons duidelijk wat ze ermee deden. (Dat is dan weer het nadeel van een museum bekijken in een land waar je de taal niet spreekt, al leer je best een mondje gaandeweg.) De oudste dateert van 1805.

Met feestdagen werden zulke doeken in het westelijk deel van de provincie Blekinge langs het schuine dak en de wand gespannen. Tja, houten huisjes behangen wordt natuurlijk niet wat en dit is dan wel een heel fraaie oplossing!

Wat we daar ook zagen waren geborduurde leren handschoenen, soms met wol, maar veel met mooi glanzende zijde. Dat lijkt me nog een lastig klusje geweest te zijn, je steekt niet zo gemakkelijk door leer heen...

Kleurrijke rokken en prachtig versierde jakjes ... die zou je prima nu nog kunnen dragen, met een lang blouse eronder en een stoere broek staat het ook weer leuk...

Hier nog even de binnenplaats van het museum, mooi plekje hè?

Zonnebloem van kant

Eind juli liet ik zien dat ik een kantkloskussen had gekregen waar nog een werkje op zat. Zo zag het er toen uit:

Het was even puzzelen voor de boogjes, maar met hulp van mijn moeder lukte dat ook. Tijdens het klossen zat ik me af te vragen wat ik met dat gele kleedje zou doen, en ineens bedacht ik: zonnebloem! Nou dat was maar goed ook, want er zat wel érg krap garen op de klosjes. Het kostte wel het nodige kunst en vliegwerk om ermee uit te komen. Af en toe klosjes laten wisselen van plaats, een paar keer een stuk draad van een nog wel vol klosje gepikt... aan het eind had ik van twee klosjes net nog 10 cm over om het af te kunnen knopen...

Ik was bang dat de voorgeschreven vlechtjes in donkerbruin te ielig zouden worden, en omdat ik de laatste tijd veel bezig ben geweest met kraaltjes in kant leek me het wel leuk hier iets met kraaltjes en een klein beetje frivolité in te prutsen. Wat ik ermee ga doen? Nog geen idee, ik wilde gewoon het gekregen kantkloskussen en de klosjes leeg maken mezelf testen of ik dit voor elkaar zou kunnen krijgen. Voorlopig hangt het op m'n 'display-quiltje'.

WOW: Lavinia in Zweden

Ik had gehoopt zover te zijn vóór we naar Zweden gingen, maar dat lukte niet helemaal. Hier zie je links het achterpand, dat ik eerst breide, om de randjes met meerderingen op de automatische piloot te kunnen doen voor ik aan het voorpand begon. Toen ik het proeflapje breide vond ik het nog knap ingewikkeld, maar nu ging het eigenlijk vanzelf. Hier was ik net zover dat ik de panden aan elkaar kon gaan maken.

Niet op alle dagen was het lekker genoeg om buiten te zitten tijdens onze vakantie in Zweden, maar we hebben toch nog wel op de veranda kunnen eten en zitten breien in de ochtendzon - heerlijk! En het ging zo lekker dat ik best nog opgeschoten ben, vind je ook niet?

Ik heb ook nog wat frivolité gedaan, maar dat laat ik een ander keertje wel zien...
Wil je weten waar anderen aan bezig zijn, kijk dan op Esther's Blog.

Borduren in Ronneby (Zweden)

Ronneby was het eerste stadje dat we bezochten en daar kwamen we gelijk al een borduurwinkeltje tegen met deze prachtige etalage. En hier de andere ruit:

Ik ben er toen nog niet binnen geweest. Ronneby zelf is een leuk stadje, met een mooi oud kerkje.

Later zijn we er nog terug geweest, en ben ik het winkeltje in gegaan. Ik was niet brutaal genoeg om te vragen of ik foto's mocht maken, maar ik kan je verzekeren dat het zeer de moeite waard was! Wat een collectie aan borduurpatronen en -pakketten! Natuurlijk zie je ook wel dingen die je hier ook kunt kopen, van Lanarte bijvoorbeeld. Permin of Kopenhagen was natuurlijk ook goed vertegenwoordigd. In een hoekje lagen ook nog wat kantklosprobeersels in ecru en rood - heel leuk. De dame in de winkel sprak nauwelijks engels en manlief stond buiten te wachten, dus ik heb het bezoek maar een beetje binnen de perken gehouden... maar niet met lege handjes weggegaan...

Het is een pakket voor een tafelloper en het borduurwerk deed me erg denken aan het typische borduurwerk van de streek Blekinge waar we waren en wat we in verschillende musea zagen (maar daarover later meer).

10e van de maand...

... en dat betekent UFO-update-dag. Oeps, dik twee maanden (of waren het er al 3?) geen update van de fretjes. Maar deze maand heb ik eindelijk weer wat te laten zien, het is dan wel geen enorme vooruitgang, er is toch weer een stukje bij!

Terug uit Zweden

Op dit idyllische plekje hebben wij de laatste week doorgebracht, een Zweedse stuga in het bos. Heerlijk rustig! Het was meer dan 2 km over bospaden crossen met de auto om er te komen, maar zo fijn!

We verbleven een eindje boven Ronneby ('provincie' Blekinge). Wat een geweldig landschap daar, het verveelt nooit, meren, kust (Oostzee), eilanden, bos, heide, akkerlanden...

We hadden goed weer, niet zo warm als hier heb ik begrepen, maar prima om te wandelen en stadjes te bekijken.

Dat is het fijne met Blogger tegenwoordig, je kunt berichtjes van tevoren programmeren, zodat er tijdens afwezigheid gewoon blogberichtjes verschijnen. Maar miste je mijn reacties op jouw blog, dan weer je nu hoe het komt...

... ik zou zo weer terug willen...

Nu rustig aan nagenieten, foto's en verhalen ordenen, uiteraard ook veel handwerk gezien daar, lang niet alles gefotografeerd natuurlijk, maar wel wat leuks om te laten zien... wordt vervolgd dus!

Uilen van kant

Mijn moeder heeft een vitrinekastje in haar kamer hangen met kantwerk, en laatst werkte ze aan een serie uilen in Russisch kant. Het was volgens mij een setje patronen die ze eens bij de LOKK kocht. Ze heeft er wel een tijdje over gedaan, maar nu heeft ze de serie uilen compleet. Zijn ze niet prachtig?

Zelf ben ik ook gek op uilen, en op Russisch kant... maar ik ga me er toch nog maar niet aan wagen...

WOW: bezig op woensdag

Intussen is het al heel aardig een gewoonte geworden om op woensdag projecten te laten zien waar aan gewerkt wordt. Sinds de stola (patroon van Birgit Freyer uit de Anna van sept. 2010) op de rondbreinaald staat, gaat het veel prettiger, en is het patroon ook makkelijker te zien. Alleen wilde de naald niet keurig recht blijven liggen om de hele sjaal te laten zien...

Ik realiseerde me dat ik van deze Tischband Tat Along ook al een hele tijd niets heb laten zien. Toch heb ik er geregeld, zoals je ziet, nog wel wat aan gedaan. Hij hoort eigenlijk anders aan elkaar, waardoor je 2 bloemen naast elkaar krijgt tussen de setjes met blaadjes. Het leek mij leuker het op deze manier te doen. Ik wil in elk geval 3 herhalingen maken, en dan kijk ik wel wat ik ermee ga doen...

Hier nog zo'n project waar af en toe nog wel aan gewerkt wordt. De tekening is niet heel duidelijk, en ik heb wat meer tinten groen toegevoegd, waardoor je niet op de automatische piloot hieraan kunt werken. Dat zal ook wel de reden zijn dat het niet opschiet. Maar goed, steeds een paar draadjes, dan komen we er ook wel!

Wil je zien wat anderen doen op deze woensdag, kijk dan op Esther's Blog.

Haarklemmen

Als we dan toch bezig zijn met plaatjes uit de oude doos, dan ook nog maar even deze. Dit zijn haarklemmen die ik maakte toen ik, schat ik, een jaar of 12-13 was. Links boven is er een geknipt van rubber, wat toen een tijdje heel hip was om mee creatief te zijn. Ik kan me niet eens meer herinneren wat ik nog meer met rubber heb gedaan, maar deze haarklem heeft behalve rubber ook verzamelde veertjes van de Vlaamse gaai.

Rechtsboven is een stukje grof linnen, dat ik ooit van mijn vader kreeg om me op uit te leven. Ideaal om borduursteken te testen. Deze haarklem heeft een kartonnen onderkant, ook netjes - nou ja, niet zo netjes eigenlijk bekleed en onder de stof zit vulling.

De onderste is gevlochten van een reepje van hetzelfde linnen, en twee reepjes leer.

Toen droeg ik nog veel spijkerbroeken, vandaar het blauw, trouwens. Die van rubber heb ik weggegooid intussen, de veertjes waren ook lelijk geworden... maar die andere twee kon ik toch nog niet over mijn hart verkrijgen, ook al draag ik nauwelijks blauw of spijkerbroeken meer.

Doosjes uit de oude doos

Laatst kwam ik op diverse blogs dingetjes tegen die men vroeger eens gemaakt had, en dat inspireerde mij om ook eens wat oude maaksels op de foto te zetten. Ik weet niet eens meer waar ik dit doosje heb gemaakt, of dat nu op de jeugdclub was of op de basisschool... Ik weet nog wel dat ik toen een oud rose kamer had (erg modern in de jaren 80). Van deze kaarten hadden we er heel wat. Verkochten we die ooit niet voor een goed doel?

Voor de buitenkant had ik deze kaarten die bij mijn kamer pasten uitgezocht. Keurig langs de liniaal om de halve centimeter een stipje zetten, prikken met een prikpen en dan festonsteekjes maken. Zouden dit mijn eerste festonsteekjes zijn geweest?

Maar ja, ik was natuurlijk (zoals bijna alle 10-12-jarigen) een paardenmeisje, dus de binnenkant zag er heel anders uit:

Het doosje is trouwens nog steeds in gebruik om mijn haarklemmen op te bergen. Net als dit nog oudere doosje, wat in zeker weten op de jeugdclub gemaakt is, en ook bij de kamer moest passen (al was dit rozer dan mijn kamer, zo'n lief meisje was ik helemaal niet).

Hier zit trouwens geen steek naaiwerk aan, alles is eenvoudig gelijmd. De binnenkant heeft een voeringstofje, de buitenkant is een soort fleecestof, intussen wat smoezelig, maar ja, ik was een jaar of 8 - 9 toen ik dit maakte, dus dat is een hele tijd geleden!

Bezoek

Tja, als je een stel creatieve dames op bezoek krijgt, moet je eerst wel even stoffen en zuigen. Alleen wordt Foxy helemaal wild van de stofdoek. Ze springt ernaar, bijt zich er in vast, en je kunt haar dan overal heen tillen...

Niet dat ze zo weinig een stofdoek tegen komen hoor, maar die meiden reageren daar wel heel fel op!

Minutenlang kan ze zo aan haar bekje bungelen, pootjes gebruikt ze om er nog een punt doek tussen te klemmen...

Ik heb niet veel foto's gemaakt, en ik vind het ook niet zo netjes om foto's van andere mensen zomaar op internet te plaatsen, dus ik houd het maar op deze foto (niet eens door mijzelf gemaakt). Wat zaten we daar lekker buiten en wat was het gezellig!

Ik werd nog verwend ook met toepasselijke cadeautjes (links vooraan liggen handgemaakte stekenmarkeerders, mét groene kraaltjes)!

Ook de fretten vonden het wel leuk, de katten bleven op veilige afstand, maar lieten zich wel alledrie 'spotten'. Tja, vermoeiend hoor, zo'n stel dames entertainen...

WOW: bezig op woensdag

Al weer woensdag! Nou ja, het gaat niet meer zo hard, maar ik brei nog steeds aan Lavinia, ik ben begonnen aan de achterkant, als die op lengte is, komt het voorpand met het (ingewikkelde) patroon.

Verder blijf ik bezig met het oppakken van oude projecten die ooit eens gestart zijn. Dit moet een mandje worden, losjes gebaseerd op een mandje uit een boek van ik meen Yoko Saito (met andere stofjes krijgt het gelijk een heel andere sfeer). Ook de manier van in elkaar zetten en de quiltpatronen zijn heel anders. Voor de zijkanten met de punten heb ik zelf een schetsje gemaakt op het papieren patroon, en dat zonder voortekenen nagequilt. Wat rechts ligt, is het middenschotje, dat dus nog moet.

En ik verwacht een stel creatieve dames op bezoek, dus moest er nog even iets lekkers gemaakt...

Wil je zien waar anderen mee bezig zijn op deze zonnige woensdag, kijk dan op Esther's Blog.

Wasnoten nog een keer

Een tijdje terug schreef ik dat ik bij het wasnotentestpanel hoor, een actie van het blog Roerend Goed. Hier mijn noten na de tweede keer wassen, links zie je de nog ongebruikte twee, rechts zoals ze uit de was kwamen. Het grappige was, dat het zakje na de vorige keer wat bruinige vlekken vertoonde, hetzelfde zakje was nu schoon.

Deze keer waren de handdoeken aan de beurt, die was ik meestal op 60 graden. Tja, de handdoeken zijn natuurlijk niet echt vies, alleen maar niet fris. Maar de vaatdoek was wel echt heel vies, zoals je ziet.

En na het wassen... een heel stuk frisser zoals je ziet! Nergens bruine vlekken van de noten, wat ik eigenlijk wel een beetje vreesde. De handdoeken waren na het buiten drogen niet harder of zachter dan wanneer ik ze met deze ecoballs was. Ik ga er zeker nog wel een keer mee wassen, ze bevallen mij erg goed! Hier nog even een plaatje van wat ik anders gebruik voor de was:

 

Display wandkleed

Al een tijdje zat ik me af te vragen hoe ik kleine kantwerkjes kon laten zien, zonder dat ik een vitrinekastje heb... en ineens bedacht ik dat waar ik vaak een wandkleed heb hangen, ook wel iets neutralers kan, met voldoende mogelijkheden om handwerkjes op te hangen!

Van een stuk stof van ons vouwgordijn heb ik een wandkleed geknipt, daar een donker en een licht vlak op genaaid met de hand. En dan ringen, knopen en stukjes lint toegevoegd om van alles aan te hangen. Het enige wat nu nog mist, is een speldenkussentje, waar veiligheidsspeldjes en simpele kantspeldjes op moeten komen.

En hier hangt het dan, met nog steeds het schilderijtje dat ik in maart kreeg van mijn toen nog niet 2-jarige neefje, en een wat kantwerkjes die op een stapeltje in een schaaltje lagen, klaar om te pakken en te laten zien als iemand ernaar vroeg. Er zijn vast nog wel andere dingen om erop te hangen, maar goed, om even een idee te geven (en zelf een idee te krijgen) van hoe het eruit ziet...

Dus nu nog even inspiratie zoeken voor het speldenkussentje dat er nog op moet...

Achter de naaimachine

In mei in Veldhoven, viel ik voor dit stofje. Het bleek om een pakketje te gaan om een blokrol te maken. De beschrijving was niet heel duidelijk, en erover nadenken deed ik al even, maar nu dan eindelijk de rol gemaakt.

Het doorquilten heb ik zomaar uit de vrije hand gedaan, op de naaimachine. De bedoeling is dat ik een quiltblok waar ik mee bezig ben uit kan leggen op het witte, waar het niet makkelijk verschuift. Dan kan ik boven op mijn hobbykamer de deeltjes knippen, hierop leggen, oprollen en zo mee naar beneden nemen, hoef ik het daar niet meer uit te zoeken.

Zelfs met deze niet al te beste foto is het stofje mooi, nietwaar?

Gisteren heb ik een heel ander naaiwerk afgemaakt. Aan deze top was ik vorig jaar al begonnen, maar niet af gekregen voor het eind van de zomer. Perfect is hij niet, maar wel draagbaar, en daar ging het om.

De achterkant:

Nou, als ik deze vakantie zo productief blijf als deze eerste twee dagen... wie weet wat er nog allemaal onder mijn vingers uit gaat komen!