Stitch Meditations

Ik had me al wel eens verdiept in mediteren, maar op de een of andere  manier lukt me dat niet echt. Wel als ik bij een meditatieve viering ben, daar ging ik in Nederland af en toe naar toe, en binnenkort gaan ze daar hier in mijn nieuwe dorp in Zweden ook mee starten, dus ik ben benieuwd. Maar thuis... nee. Waar ik dan wel heel rustig van wordt is handwerken. En soms is het heerlijk om gewoon stukje voor stukje, zonder en té ver doorgevoerd plan het werk onder je handen te laten ontstaan.

Laatst kwam ik op een blog, helaas weet ik niet meer welk iets tegen over Stitch Meditation. En ja, dát is dus precies wat ik bedoel. Wat verder gespeurd en aangemeld bij de Facebookgroep Stitch Meditations en zowaar zelfs de introductie video bekeken van Liz Kettle (link of link).

De regels zijn simpel:

- zorg dat er van alles klaar ligt, ondergrondjes van 10x10 cm, lapjes, garens
- haal niets uit, geniet van de perfectie van imperfectie
- maak niet teveel een plan, laat het ontstaan. Het moet geen project worden.
- je weet het vanzelf als het klaar is.

Met voorbereiden begon ik al een tijd terug, maar van de week maakte ik pas de eerste echte stitch mediation. Kind in bed, mooi muziekje aan en lekker zitten pikken, zonder plan, me laten inspireren door wat ik zie liggen in het doosje met verzameld materiaal. Ik begrijp alleen niet waarom de camera zo vaak de warmte, het geel, uit mijn kleuren wegsteelt. Nou ja, wordt vervolgd in elk geval, niet dagelijks, dat lukt me niet, maar toch wel met enige regelmaat is de bedoeling. Wat ik er dan mee doe? Nog geen idee, of nou ja, ideeën genoeg maar dat zien we wel. Daar gaat dit niet om en dat is zo fijn.

Vilt

Het patroon kreeg ik al jaren geleden van de ontwerpster zelf, van Gera van Septemberspring. Ik was er heel blij mee, en omdat het de perfecte combinatie was voor mij, ik houdt van textiel én van tuinieren, begon ik gelijk. Ik maakte toen het zakje viooltjes zaad, het handschoentje, en een beginnetje aan het schepje. De rest had ik wel geknipt, maar om de een of andere reden kwam het er niet meer van. Je ziet het, nu is het eindelijk af. En had ik er toch weer veel plezier van om het te maken. Dank je wel Gera voor je prachtige en zorgvuldige patroon, de details kloppen altijd van haar ontwerpen.

Buiten was het slecht weer, en nu dit af was en een plekje had, kreeg ik zin nog meer vilten figuurtjes tevoorschijn te halen. In ons oude huis stonden ze op zolder, en dat was een hele operatie om ze er af te krijgen met een peuter die dan ook mee wilde en voor wie ik het toch altijd wat gevaarlijk vond die vlizotrap met het open gat boven. Nu staan ze in een vaste kast op de bovenverdieping, en kunnen we er dus weer goed bij.

Moet alles nog wel weer uitzoeken, alle seizoenen en thema's zijn door elkaar geraakt en sommige dingen hebben ook wel wat aandacht nodig. Maar het was leuk weer een seizoenstafel te maken. De sneeuwklokjes mochten nog meedoen, ze bloeien nog steeds in de tuin.

En toen kwam ik dit arme ding ook nog tegen, een magneetje in een zonnetje, een poging tot een eigen ontwerpje. Hmm... niet echt blij mee. Gooi ik het weg? Of probeer ik er iets van te maken waar ik wel blij van word?

Dochter stemde gelijk voor die laatste optie en nu hebben we een zonnig zonnetje op de diepvries.

Dinsdag poppendag

Eindelijk weer eens een poppenblogje voor Dinsdag Poppendag. Dochter was uit een heel rijtje hemdjes gegroeid, en daar koos ze er één van uit die een nachtpon voor haar lievelingspop Sady mocht worden. Wat ingenomen zodat het bovenstukje smaller werd, en onder de armen, naar onder toe gewoon de originele maat gehouden. Snel klaar en leuk.

Heb je gelijk een klein blikje in m'n hobbyruimte, en je ziet nog net dochters schoudertje, ze zit er ook graag bij. Lang zoet geweest met kralen op m'n kantkloskussen te spelden, in allerlei verschillende combinaties, bedacht ze zelf.

Hier het lijstje van het blog van Juffrouw Ooievaar voor meer poppennieuws vandaag. En volgende week doe ik ook weer mee, er is een nieuw popje bij gekomen, alleen is ze nog in haar blootje, hopelijk heb ik dat 'probleem' volgende week opgelost ;-)

Rita

Akkelien

Sandra

Blauw ruitje

Jannie

Priepraat

Elizabeth

    Jolanda

Update Mochila bag

Ja ja, ik ben niet alleen aan het fotograferen, ik handwerk ook nog. Elke avond een paar rondjes verder, en nu is het tas gedeelte klaar. De band ga ik ook haken, zoals het patroon ook aangeeft. Andere opties waren ook interessant, maar ik vond het ontwerp wel mooi, dus houd ik het daar gewoon bij. Dit pakket was van Handwerkspeciaalzaak Lohuis-Tijhuis, ik zie het nu niet meer op de website staan, maar vorig jaar februari kocht ik het op de handwerkbeurs bij hun stand. Toen ik eenmaal m'n spanning gevonden had, werd het toch echt wel fijn haken. Straks de lange rij lossen uittellen voor de band... wordt vervolgd.

Terugrit vanaf Varberg

Had het al geschreven, de rit naar Varberg vorige week vrijdag, was ook al de moeite waard. Op heenweg hadden we het zelfs in de regen al mooi gevonden, op de terugweg over de 153 hadden we een zonnetje en was alles nog extra mooi. Mijn zusje maakte deze foto's vanuit de auto.

Richting de kust is het landschap opener, en hoe meer we weer richting Småland kwamen, hoe meer bos. Daar tussen een paar richels, heuvelruggen met een ander landschap zo gauw we die rug gepasseerd waren.

De route was makkelijk, gewoon de 153 volgen, op de heenweg vanaf Smålandstenar, terug eerder afgeslagen, om achter ons dorp uit te komen.

Dichterbij huis zagen we de bui al hangen, en we waren net thuis toen het begon te sneeuwen en hagelen, wat een witte laag gaf die tot de volgende ochtend bleef liggen.

Hallands Museum

Vorige week vrijdag waren we een dagje naar Varberg, van de stad heb ik eerder al foto's laten zien, nu is het museum aan de beurt, gevestigd in de vesting. Dit museum is jaarrond open (redelijk zeldzaam in Zweden) en er worden regelmatig speciale activiteiten georganiseerd, in juli bijvoorbeeld middeleeuwse dagen. Nu waren er geen bijzondere activiteiten, maar wel een bijzondere tentoonstelling. Daarover verderop meer.

Er was een soort 'koningszaal' waar groot en klein kon verkleden, tekenen op papier of een enorm schoolbord naar voorbeeldjes in mappen, monsters met malletjes samenstellen, geïnspireerd door de middeleeuwse fabeldieren, je naam in runen schrijven enz.

En vanuit de ramen steeds zicht op het fantastische uitzicht over de zee.

Ook in de vaste opstelling was er genoeg te beleven voor kinderen, hier zit ze memory te spelen, terwijl wij de schilderijen bekeken die in 18.. in Varberg werden gemaakt.

Verder gaat de vaste opstelling over de historie van de provincie Halland, hoe mensen daar leefden, wat over de strijd tussen de Denen en Zweden.

En handwerk, schilderingen op stof die op de schuine plafonds werden aangebracht. We zijn eens in een museumhuisje geweest waar replica's hingen, hier vonden we de originelen.

Hallands breiwerk, heel fijntjes, dat moet op dunne naaldjes gebreid zijn.

Wat over het alledaagse leven.

En natuurlijk het uitgebreide verhaal van de Bockstenman. Een veenlijk gevonden in de buurt, in de vitrine zie je alle kleding uit 1300 zoveel. Dat was allemaal nog heel goed bewaard gebleven in het veen. Met forensische technieken maakten ze een beeld van hoe de man eruit moet hebben gezien tijdens zijn leven. Ze hadden ook een filmpje gemaakt met alle kleding en hoe dat gedragen werd.

Er was een tijdelijke tentoonstelling uit Kirgizië met het prachtige viltwerk zoals dat daar gedaan wordt. Erg mooi om dat in al z'n kleurigheid te kunnen zien.

 Een yurt waar je in mocht, geweldig voor dochter natuurlijk.

En nog een grotere die ingericht was met alle mooie viltkleden. Die was wel heel goed beveiligd.

Zeer de moeite waard dus. En tegelijk ook niet té groot voor kinderen. Lekker gegeten in het restaurantje en een leuke museumwinkel maakten het af.