Ik had eerder nog een vraag open staan over de Zweedse kerk. Zweden noemt zichzelf een geseculariseerd land, en ik begrijp wel waarom ze dat zeggen, maar ik vergelijk met Nederland en dat is toch wel een ander verhaal. In Zweden was de Zweedse kerk (Svenska Kyrkan) staatskerk tot in 2000. Nog steeds is meer dan de helft van de bevolking lid van deze kerk. Vergelijk ik dat met Nederland, daar is meer dan de helft 55-58 % niet religieus en slechts een slordige 15 % protestant en ongeveer 18 % rooms katholiek. In Zweden is slechts 1,20 % rooms katholiek, en iets meer zoveel oosters orthodox. Daarnaast bestaan er nog een aantal protestantse geloofsgemeenschappen buiten de Zweedse kerk, maar die zijn klein en vaak zijn mensen lid in beide. Dus ze noemen zichzelf geseculariseerd, en dan denken ze vooral aan dat kerk en staat gescheiden zijn, en inderdaad, veel van die net over 50 procent komt zelden in de kerk. Maar bij veel grotere gebeurtenissen in zowel prive als openbaar leven is de kerk op de een of andere manier betrokken. Ze hebben zelf niet in de gaten hoeveel tradities kerkelijk gekleurd zijn.
Wat is die Zweedse kerk dan voor geloofsgemeenschap? De eigen omschrijving is evangelisch-luthers. Hier heeft het calvinisme nooit veel voet aan de grond gekregen. Dus qua vorm, liturgie, lijkt het wel op de rooms- katholieke kerk of wat we kennen van de anglicaanse kerk, met liturgische gewaden, veel aandacht voor avondmaal en rituelen. Qua organisatie is het een beetje dubbel. Aan de ene kant benadrukken ze sturing vanuit de lokale gemeente, aan de andere kant zijn dominees (präst, oftewel priester genoemd) en diakenen gewijd tot het ambt voor het leven, en zijn verantwoording schuldig aan de bisschop die op zijn beurt weer verantwoording schuldig is aan de aartsbisschop.
Qua leer is er weinig verschil met bijvoorbeeld de Protestantse kerk in Nederland. Eventuele verschillen zitten in kleine dogmatische details. De verschillen zitten meer in liturgie, vormen en tradities. Wat voor de Zweedse kerk wel heel belangrijk is, is het verlangen een open volkskerk te zijn, waar iedereen welkom is. Daarom is zie je ook bijvoorbeeld vrouwen in het ambt en kunnen homoseksuele stellen een huwelijk aangaan, al zijn de discussies niet voor 100 procent uitgedoofd.
Wat hier in Zweden ook nooit is geweest, is verzuiling. Dat maakt dat je ook in de grote televisie en radio programma's christelijke uitingen, zoals muziek en kunst of symbolen kunt tegenkomen. Hier is dat niet zo strikt gescheiden, zoals dat in Nederland nog steeds kan zijn.









Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wat leuk dat je de moeite neemt om te reageren! Dat wordt altijd gewaardeerd!