Poesjes

De poesjes groeien echt al wel. Spooky durft steeds wat langer/vaker weg te gaan. We houden de tussendeur naar de gang wel dicht, ze had ze gisteren al naar boven gesjouwd toen ik daar bezig was en de deur open gelaten had...

Alle kopjes in een poortje.

Nog meer nieuwe huisgenootjes

Sinds woensdagavond is het gezin ook nog eens uitgebreid met twee fretten, de heren Milo en Stitch. (Namen hadden ze al.) De donkerste op de voorgrond is Stitch, Milo is lichter en heeft witte voetjes voor, een 'wildkleur mitt' heet dat officieel. Ze komen uit een opvang. Ze lijken niet heel groot, maar zijn wel heel lang. Hopelijk komen ze wat aan, als ze hier eenmaal gewend zijn. Het zijn wel een paar stresskipjes, vooral Stitch, dus het zal wel even duren voor ze gewend zijn, niet meer bijten, en voor ze samen met de andere fretten kunnen.

Nog even de katjes

De poesjes groeien goed. Moeder Spooky durft ook al steeds langer van ze vandaan. Gaat 's avonds ook een poosje naar buiten en heeft dan niet eens zo heel veel haast om terug te komen. 's Nachts, en als we er niet zijn, blijft ze wel binnen. We pakken ze regelmatig even weg, zodat ze daar goed aan went. En de kleintjes moeten daar ook aan wennen trouwens. In het begin begonnen ze dan best wel te mauwen, maar dat is al veel minder.

Een katertje is al toegezegd aan iemand, dus nu nog een goed huis vinden voor nog een of twee rode katertjes... Het poesje wil ik eigenlijk wel houden. Ook om het voor Spooky wat minder moeilijk te maken dat de andere weggaan, hoop ik.

Huisdieren op Kreta

Veel paarden of pony's zie je niet op Kreta, maar in Chania loopt een heel stel voor de koetsjes. Op de bok ligt nog een hondje, grappig hè, die bleef daar ook rustig liggen toen de koetsier op pad ging om parasols te halen en te installeren boven het koetsje.

Onderweg zagen we heel wat berggeiten, kri-kri genoemd. Soms lopen ze in een omheinde ruimte, maar ook net zo vaak niet. Deze liepen ook zomaar langs de weg, of ze lopen op de weg:

Katten zagen we ook heel veel, maar die zijn daar niet zo dik als hier. Meestal moeten ze zelf hun kostje bij elkaar scharrelen. Een aantal doet dat door op de terrasjes langs de toeristen te gaan. Deze vond ik wel heel mooi, deed me denken aan het boevenmaskertje van de fretjes.

In Polyrhinia kwam deze hond al kwispelend naar me toe. Meestal aai ik geen dieren die ik niet ken, maar als ze zo vriendelijk komen, is het wel heel moeilijk te weerstaan!

Poesjes

Tja, ik kan het niet laten, moet jullie nog even mee laten genieten van dit kleine spul.

Haakwerk

Mijn ingewikkeldste haakwerk tot nu toe, is bovenstaand topje, een Phildar patroon. Op Kreta zag ik dat daar nog heel fanatiek gehaakt wordt, kleine handwerkwinkeltjes in de dorpjes liggen er vol mee. Maar ook voor eigen gebruik wordt nog veel gehaakt.

In Afrata ontmoetten we een paar oudere dames, in het zwart met schortjes voor, die zaten te haken. Dat we kwamen kijken, vonden ze prachtig, gelijk vloog er een naar binnen om stoelen bij te halen, een ander haalde nog een groot haakproject van binnen, zodat we die ook konden bewonderen. Ze waren bezig aan spreien, voor de uitzet van kleinkinderen. Een liet ook een sprei zien met ingezette blokken engels borduurwerk.
     Erg mooi! Ze werken met heel fijn garen, de bolletjes in een yoghurtemmertje met een gaatje in het deksel tegen het wegrollen. Terwijl de snoepjes rond gingen, begonnen de dames weer te haken, zodat we konden zien hoe ze het doen, niet heel veel anders dan hier. Hier zie ik wel veel mensen de naald onderlangs vasthouden, ik heb het mezelf weer geleerd uit een Amerikaans boek, daarom houd ik de naald bovenhands vast, en dat zag ik de vrouwen daar ook doen. De draad houden ze wel een beetje anders vast. 
     Ze werken niet met papieren patronen zoals wij, maar met een gehaakt blok op een rood servetje, ingepakt in plastic. Ze vertelden dat die blokken van grootmoeder op moeder op dochter doorgegeven worden. Met spelden geven ze aan waar ze gebleven zijn. Elke dag zitten ze drie tot vier uur lang samen in de schaduw te haken. Wel vinden ze het heel jammer dat de jongere generatie er minder belangstelling voor heeft.  
     Wel heel erg leuk, deze ontmoeting, de liefde voor het handwerk kent geen grenzen. En ook zonder heel veel woorden, kun je prima communiceren.  

Het is zover!

Ik dacht eerst nog wel een handwerktopicje te kunnen plaatsen, voor de poesjes zouden komen, maar ze waren me toch te snel af. Gisteravond gedroeg Spooky zich ineens anders, wilde steeds maar op schoot en lag dan eindeloos te 'kneien', met 'r nageltjes. Heeft ook een hele poos op schoot liggen slapen, heel vast. En toen wij naar bed wilden, wilde ze natuurlijk niet naar buiten. Toch maar binnen gelaten, doos bij m'n bed gezet, en zowaar, rond middernacht diende de eerste zich aan. Ik ben toen maar vertrokken naar de logeerkamer, met doos poesjes en al, dan kon in elk geval nog één van ons twee een poosje slapen. Het zijn er, zoals je ziet, vier geworden, drie rooichies en een brandvlekje, noemen ze dat toch, zwart met bruinige vlekjes? Half 3 was de vierde er uit. Nu staat de doos in de kamer, uit de zon, mocht die gaan schijnen. Heb haar water en eten gegeven, en nu slaapt ze. En ik zit hier trots te wezen op ons Spooky! Ik heb ook niet echt zin om te gaan werken, maar goed, ze zal het best redden.

Verwacht

Ik heb het geloof ik al eens tussen de regels door vermeld, onze Spooky heeft een dikke buik opgelopen. Dat was niet echt de planning, maar stiekem is het toch wel leuk. Ze is twee ochtenden thuis gekomen met een zwarte kater, zonder witte vlekjes. Dat vonden we nog wel een leuke combinatie. Maar ze heeft ook contacten met een grijs gestreepte kater, dus welke de schuldige is...

Ze begint al wel wat te nestelen, heeft er ook duidelijk last van, loopt te waggelen, loopt niet erg hard meer als het niet hoeft. Het kan nooit heel lang meer duren!

En dat is niet eens het enige nieuws, tijdens mijn afwezigheid is manlief wezen kijken bij twee fretjes! De dames hangen toch wel vooral aan mij en het ene mannetje dat we nog hebben is gewoon een allemansvriend. Binnenkort gaan we samen kijken bij de twee opvangertjes, twee kleine mannetjes, dus wie weet breidt ook het frettengezelschap zich uit...

Inspiratie van Kreta

Het bekende kistje lag al op m'n bureau om voorzien te worden van een nieuwe voorstelling. En als je dan net terug bent van Kreta, is het niet moeilijk te raden waar de inspiratie vandaan moet komen...

Overal bloeiden de oleanders, zo mooi! Hieronder wat foto's:

Hart voor Magic Pillow

Ja, weer eens een blok af voor de Magic Pillow (zie label quilten). Het achtste blok, afgezien van de stitchery. Deze keer het Candy Box Heart van Piece by Number, in chocoladebruine tinten. Voor dit blok heb ik vlieseline gebruikt als basis, omdat m'n luierinlegdoekjes op waren. Ik vind het beslist niet heel handig. Dit spul rekt teveel, waardoor het knap lastig wordt de naadjes recht te houden. Dit blok heb ik dan nog met redelijk dunne katoen gemaakt, ik ben met een volgend blok bezig met dikkere stoffen, en dat werkt dan echt niet handig. Nou ja, al doende leert men, zou m'n pa zeggen.

Boeketje

Manlief zegt altijd dat ik van hem geen bloemen krijg, als ik ze wil moet ik ze zelf maar uit de tuin halen... Tja, eh... nou ja, bij deze dan. Tijdens mijn afwezigheid groeide het onkruid gewoon door. Net er een grote emmer vol uit gehaald (ben nog niet halfweg!), en kwam boterbloemen tegen. Vroeger plukten we die op de zondagse wandeling voor m'n moeder. Grote veldboeketten brachten we mee.

Dus nu vond ik het zonde om de boterbloemen in de container te gooien, er het een en ander bijgescharreld en zo heb ik toch een bosje bloemen op de vaas. Ik vond de laatste twee narcisjes, nepeta (kattenkruid) en stukjes rabarberbloemen (ik had nog nooit gezien dat die zo spectaculair kunnen bloeien).

Ezeltje

Onderweg op Kreta kwamen we deze tegen, stond heel geduldig te wachten. Hij was heel lief en rustig, kon 'm zo aaien. En even extra poseren, vond ie ook geen probleem.

Kreta

Dat waren jullie niet gewend, hè, een hele week stilte van deze kant. Ik ben met m'n zusje en schoonvader naar Kreta geweest! Een hele belevenis voor zo'n huismus als ik. Verhalen komen nog wel, eerst even bijkomen. De wasmachine staat te snorren, Spooky de poes is helemaal blij, net als de fretjes en vooral de lastpak Tippy. Voor de rest is het nog een bende, dus dat moet eerst allemaal weer een plekje gaan vinden. En natuurlijk bijlezen wat er allemaal is gebeurd in blogland.

Bloemetje

Geïnspireerd door bloemetjes van stof en kant die ik op internet voorbij zag komen, ben ik in m'n voorraad gedoken, en heb dit gemaakt. Een rondje van vilt, met daarop een rondje angelwire. Gevolgd door een stukje frivolité wat ik nog had liggen, járen geleden gemaakt. Dan weer een stukje stof en een stukje vilt, kraal erop, stukjes lint aan de achterkant vast gemaakt - best leuk om te doen! Hieronder nog even het stukje frivolité, dat ik in het midden bij elkaar geregen heb, voordat ik het ging aantrekken.

Award

Ik ben eigenlijk niet zo van de awards, maar als ik 'm dan van Maria en Esther krijg, kan ik 'm moeilijk negeren, toch? Dank jullie wel.

Kennelijk moet ik wat dingetjes noemen waar ik vrolijk van wordt...
- de lente!
- verse groente uit eigen tuin op m'n bord
- als de kat spontaan op schoot kruipt
- als de fretjes me komen uitdagen voor een spelletje
- als de kippen me kakelend laten weten dat ze een eitje voor me hebben
- creatief bezig zijn, waarbij er al doende iets ontstaat onder m'n vingers dat ik vantevoren nog helemaal niet zo uitgedokterd had
- zomaar de tuin in kunnen lopen en vruchtjes snoepen

En nu moet ik 'm nog doorgeven:
- Barbara : mooie viltige dingen maak je
- Dozo : leuk dat je ook frivolite doet, naast allerlei ander handwerk
- Riet : fijn dat je zo je best doet het frivolite levend te houden
- Miriam : omdat je zo herkenbaar schrijft over zoveel soorten handwerk

Tja, je moet wat kiezen, van andere blogs en reacties geniet ik ook!

Camerahoesje

Aangezien de vorige camera vooral witte foto's met streepjes produceren toch maar op pad voor een nieuwe. De vorige huisde al in het hoesje van die daarvoor (die had ik laten vallen op de lens...), en dat hoesje flink slijt en de huidige camera veel kleiner is - moest er wel een nieuw hoesje komen.

Ik had dit lapje nog liggen, gevilt op chiffon. Dat heb ik gevilt om de Bron van Wijsheid, van Pop & Plank te maken. Die is al lang af, maar ik had nog een stukje vilt over. Eerst er een fabrieksvilten lapje tegenaan gefestonneerd en toen de stukjes samengevoegd tot dit hoesje. Ik vond het wel grappig om een randje chiffon aan het klepje te laten zitten, hij sluit trouwens met een drukknoopje. Van een restje nog maar een bloemetje geknipt en andersom erop gefestonneerd, met de chiffonkant boven.

Roze en ...

Nu is het veel roze in de tuin. Onder de appelboom bloeien deze tulpen volop, nog mooier dan vorig jaar.

De kornoelje ziet er ook weer mooi uit.

Ik heb de rhodondendron niet eens zo netjes verzorgd, maar toch laat ie me genieten van z'n bloemen.

Eigenlijk geen roze, maar wel heel mooi, al zeg ik het zelf, deze negrita-tulpen. Elk jaar komen ze weer terug, nu voor het derde jaar.

De clematis begint nu net. Vorig jaar hebben we 'm gekocht als kleine plant, dit jaar zien we 'm voor het eerst bloeien!

Klein maar fijn, deze epimedium. Ze staat aan de noordkant, in de schaduw dus, en daar heeft ze het prima naar haar zin, zo te zien.

Buddy

We waren al bang dat het zou gebeuren toen we een weekendje weg gingen, maar nu is het dan toch voorbij, onze Buddy is er niet meer. 8 jaar geworden, best op leeftijd tegenwoordig voor een fret. De kleine meisjes (Tippy en Foxy) hielden de wacht over 'm tot ik thuis kwam. Wel heel lief, bij eerder overleden fretjes was hij zelf altijd degene die bij ze bleef.

Hier op een eerdere foto ligt Foxy bij 'm, ook (de soms wat onhandelbare) Tippy was altijd erg gek met 'm.

Best wel stil zonder hem. Eerst maar eens afwachten wat de kat ervan maakt met 'r dikke buikie, maar dan gaan we toch weer kijken voor een mannetje erbij...

Ik wilde eigenlijk nog een filmpje plaatsen, maar ik weet (nog) niet hoe dat werkt, dus dat lukt nog even niet.

Motief 5

In het boek uit 1977, Frivolité vroeger en nu van Sytske Stratenus stond een bloemmotief, die me wel aan een klaproos deed denken. Nu ik dan toch nog rood en zwart op de spoeltjes had van de oorbellen, gelijk maar begonnen aan dit motief. De kraaltjes is een eigen toevoeging. Misschien verwerk ik het nog eens in een sieraad. In elk geval wel het vijfde motiefje af.

Beloftes

Gelukkig weer voorzien van een werkende camera, helaas te laat om te perenbloesem vast te leggen, dat kleine boompje was helemaal wit van de bloesem, zo mooi! De appelboom had nog niet zo heel veel bloesem, maar ook dat is met de regen van gisteren niet erg toonbaar meer. Alleen deze sierappel bloeit nog.

De kruisbes zit goed vol met kleine besjes, zowel deze rode, als de wit/gele, en de jostabes (kruising tussen zwarte bes en kruisbes, gelukkig zonder stekels).

De schönemannen hebben al volop bloemknoppen (kruising tussen framboos en braam, hier geleid op een rozenzuiltje).

Hier het beginnetje van de witte bessen.

De rabarber heeft er ook flink zin in.