zaterdag 19 januari 2019

Verhuisd


Op 1 januari de sleutel van ons nieuwe huis, en na een kleine week heen en weer rijden en dozen uitpakken, besloten we er te blijven slapen, ook al waren we nog lang niet klaar. Niet meer aan kilometers onverharde weg in het bos met alle voor- en nadelen vandien, nu gewoon aan de rand van een dorp. Links naast die hoge boom zijn ook gewoon buren, en schuin tegenover, hier op de foto rechts ook weer een rij huizen. En nu de bomen achter het huis kaal zijn, zie je er wel de huizen van het dorp een beetje doorheen. Was wel weer wennen, die lichtjes overal.


We hebben al een aantal keren wat sneeuw gehad, soms ligt het een paar dagen, soms ook heel snel weer weg.


Uitzicht uit het kamerraam, dat pad loopt naar een boerderij, maar je kunt ook afslaan en het bos in. Hebben we langer geleden wel gedaan, nu we hier wonen, zijn we nog te druk om er echt van te genieten.


De rest van het terrein ligt lager, dit zijn de schuren die erbij horen, aan de linkerkant zie je er nog een, die is van de buren. Het huis vanaf beneden gezien, 3 verdiepingen, dus lekker veel trap lopen ;-)


En langs de tuin stroomt een beekje (å) waar wel vis schijnt te zitten (wij zijn niet van die vismensen) en het schijnt ook dat de kreeftrechten erbij horen. We mogen dus als een van de weinigen rivierkreeft vangen in het seizoen, echt een delicatesse hier met z'n eigen feest (niet dat we daar naar uitkijken of zo). We maken gewoon een lekkere zitplek achter de schuur, met zicht op de å.


Wel moeilijk te zien wat er nu precies voor bomen en planten groeien, maar sommige geven al wel een idee, door de katjes, of het blad dat er nog onder ligt. We weten wel dat er in elk geval rabarber, zwarte bessen en frambozen zijn.



Door het keukenraam zien we deze enorme spar, waar regelmatig vogeltjes in zitten, koolmeesjes, pimpelmeesje, boomklever. Hier zien we er veel meer dan in het bos, eigenlijk. Daar zagen we wel vaak spechten in twee soorten, hier alleen nog een keer gehoord. Wel twee kleine reeën gezien tijdens het ontbijt vorige week zondag, en manlief zag laatst een vos hier in de straat op weg naar huis.



Mooie mossige takken verzamelen in eigen tuin, fantastisch toch?!


En we hebben een heuse aardappelkelder. Die is gebouwd van steen in een heuveltje, waardoor het daar altijd tussen de 4-8 graden is, zomer en winter dus. Er zijn hier ook wel boeren waar je zakken van 30 kg aardappelen kunt kopen en grote zakken wortels en zo, die kun je dus gewoon zelf bewaren hier in. Wie weet doen we dat volgend jaar ook wel.




Van de week ontdekten we dat we lampjes hadden langs het terras, heel romantisch met sneeuw (en op een zomer avond vast ook), maar zonder sneeuw wel heel fijn om iets te zien buiten.


Tja ook voor de poezen ook weer wennen, Spooky is nu twee keer buiten geweest, Molly heeft nog weinig belangstelling. Die is in het tijdelijke huis te ver weg geraakt en is 48 uur buiten geweest, gelukkig was ze weer terug voor het echt koud werd. Maar kennelijk is onze buitenkat wel wat voorzichtiger geworden.


Tja, hoe is het wonen hier... nog geen idee. Op zich best rustig. Er komt slechts af en toe een keer een auto langs. Er zijn wel wat fabrieken waar je soms iets van hoort zoemen, maar veel en veel stiller dan waar we in Nederland woonden, met meer natuur onder handbereik. Maar we zijn vooral nog bezig met dozen uitpakken, alles een plekje geven, alle ruimtes een functie geven. Wel fijn dat je hier veel lopend af kunt, afval breng je hier grotendeels zelf weg, alleen het restafval wordt opgehaald, en dan is het fijn dat het afvalstation op loopafstand zit (5 min.), en vanaf daar loop je ook makkelijk het dorp in voor een boodschapje (buurtsupertje), of een pakketje ophalen of zo. Naar de kerk ben ik nu ook twee keer geweest, ook lopend (18 minuten, en veel stijgen), hopelijk vind ik daar m'n plekje weer. Voor uitgebreider boodschappen doen zijn we nu op een andere plek aangewezen ook, dus dat is weer even leren bij welke winkel ze wat hebben en zo. Sinds deze week hebben we weer internet, dus dat is wel heel fijn, we kijken tv via internet (ook zweedse zenders hebben apps gelukkig).


Misschien laat ik later nog wel eens wat fotootjes van binnen zien, als we wat verder zijn. We zijn al wel een heel eind gelukkig, nog gordijnen ophangen in de woon-/eetkamer. Dochters kamer is bijna klaar, slaapkamer ook bijna, nog een kast en gordijnen. Keuken is netjes, dus we kunnen heel fatsoenlijk leven. Hobbykamer ben ik nu mee bezig, begint al wel ergens op te lijken. Elke dag weer wat dozen leeg, elke dag weer wat klusjes verder, steeds meer van onze eigen spulletjes vinden hun plek. Dochter heel blij dat ze al haar speelgoed weer heeft, sommige dingen zijn al een maand of 4 geleden in een doos verdwenen tenslotte. We hebben ook al wel een paar wandelingetjes gemaakt saampjes, dus daar zal ik binnenkort ook wel een paar fotootjes van laten zien.

vrijdag 18 januari 2019

Zoeffie de Haas


Het lijkt er nog niet echt op, maar dit wordt een haas. Geen haasje, maar echt wel een haas. Dit is het lijf, en hij komt uit een pakketje dat ik bij mijn afscheid van mijn lieve collega's kreeg. Nu in de verhuischaos heel blij, want bij de eerste verhuizing had ik een handwerkoverlevingspakket gemaakt, maar nu met de tweede verhuizing niet. Ik had even onderschat hoeveel werk het was alle spullen in de juiste vertrekken te krijgen en zo. Dat is dus ook nog steeds niet klaar. Dus heel fijn dat ik een compleet pakket had liggen om aan te werken, niet alleen een beschrijving en het garen, maar ook de fijne houten breinaaldjes zaten erin. Het is niet het makkelijkste garen, maar het lukt goed en hij wordt echt super zacht en knuffelig. Nu bezig met de kop... dus wordt vervolgd, dan ziet ie er vast wat haziger uit.


woensdag 16 januari 2019

Update Myriad deel 12


We hebben weer een deel af, voor mij makkelijk, want dat is nu zo'n beetje het enige handwerk dat ik bij de hand heb en compleet is. Dit was deel 12, dus nog maar 3 delen te gaan!


Bij dit deel kwam er een mooi schulprandje bij. De toeren worden lang en er gaat veel garen in zitten, dus inschatten wat er nog past wordt lastiger/enger. Maar nu wel minder toeren per deel, dus dat scheelt dan weer.




Mijn zusje Willeke heeft die van haar natuurlijk ook zover:



Grappig hè, hoe compleet verschillend ze zijn geworden tot zover. Wordt vervolgd maar weer.

maandag 14 januari 2019

Kleuren


Nog steeds in de verhuischaos, en nog geen wifi hier, dus nu proberen te bloggen vanaf de telefoon - niet super handig maar het gaat. Deze plaat had ik voor de verhuizing nog ingekleurd, en in tegenstelling tot veel handwerk spullen is m'n boek en potloden wel al in een kast opgeborgen, dus hier nu ook een keer zitten kleuren.


Ook wel leuk misschien om te laten zien hoe het er voor het kleuren uit zag. Best leuk om te doen en de tekening tot leven te zien komen.



woensdag 9 januari 2019

Myriad deel 11


Deel 11 af van deze mooie CAL. Hier die van mijn zusje (met door oma gebreide sok ha ha, oma is 92 en breit alleen nog sokken, goed hè?)




Bij mij had het dit keer meer voeten in aarde om het deel af te krijgen. De eerste toer was nogal een garenvreter, en van het geel en donkergroen had ik al niet zoveel, het wit ging ineens ook heel hard. Dus ik heb die weer uitgehaald en met bruin gemaakt waar ik nog wel heel veel van had. Maar duidelijk werd dat ik nog wel een garentje extra nodig heb, en dat heb ik vast ook wel op voorraad... alleen daar kon ik nog niet bij. Kijk, groen nog net genoeg, bruin zat maar de rest is magertjes voor zulke lange toeren...


Die toer deed ik met bruin dan maar, en toen legde ik 'm weg tot ik het bedachte garen vond een paar dagen na de verhuizing. De witte was ook zulk garen en ik heb er al meer van gebruikt. Deze bleek nog een label te hebben.


En zo kwam mijn elfde deel toch af. Bloggen gaat niet zo handig op de telefoon, dus nu wordt het even wachten tot we weer internet hebben.



dinsdag 8 januari 2019

Eenhoornmeisje


Dit patroon kwam ik ook weer via Pinterest op het spoor, en aangezien de jongedame straks een eenhoorn/fantasie kamer krijgt kon ik 'm niet weerstaan. Het lukte niet voor Kerst, dus kreeg ze haar een paar dagen later, vond ze ook niet erg ;-)


Ze is ook te vinden op Ravelry, was ooit een CAL en het patroon staat nog (gratis) op het blog Neogurumi. Ik had geen veiligheidsoogjes bij me, maar twee zwarte knoopjes volstaan ook.


Meer poppennieuws op deze dinsdagpoppendag is (misschien) te vinden bij het lijstje van Juffrouw Ooievaar:


vrijdag 4 januari 2019

Luchtkastelen


In juli 2013 begonnen mijn zusje en ik aan dit project, waar we het patroon van vonden in de prachtige borduurwinkel in Velp, daar kochten we ook de stof. Garens hadden we zelf nog wel een heel eind op voorraad, af en toe wat bij gekocht of geïmproviseerd. We dachten toen dat we 'm in 2 jaar wel af konden krijgen, maar ff niet gerekend op een zwangerschap en baby, dus het werd ietsje langer ha ha. In december 2018 kregen we 'm dan toch af. (Maar intussen was het blog al volgepland met dagelijks een berichtje, dus deze wordt dan maar in januari gepubliceerd.) Zo blij dat we door zijn blijven gaan!


De laatste toevoeging was de rand boven en onderlangs en natuurlijk het kasteel in de wolken. Het patroon heet immers Castles in the Air en is van Papillon Creations. Het behoeft geen toelichting dat de herfstkleuren versie van mij is, en de blauwpaarse van mijn zusje hè? Jullie kennen onze kleuren intussen wel. Het was een heel leuk en leerzaam project, met al die gekke steekjes. Was erg leuk ook om dit samen te doen, en steeds te vergelijken, zelf keuzes te maken, te zien hoe de verschillende kleuren uitvallen, te zien hoe de verschillende keuzes uitvallen, er achter te komen dat we soms het patroon verschillend interpreteerden, of een foutje rechtbreiden...




Nu genoeg gekletst, vooral lekker veel foto's (die ook nog wat groter zijn als je ze aantikt).













De gehaakte deken die we samen doen, schiet ook al op.... wat wordt ons volgende zussenproject, Willeke?