Week 1 laatste stukje 2025

Het is wel iets rustiger met reacties de laatste tijd, maar ik vind het nog steeds leuk om te fotograferen en dan is het ook leuk om wat te kunnen laten zien. Dus ik ga maar door met m'n fotoblogjes...

Na de Kerst werd het koud en zonnig. Heerlijk met zon, blauwe lucht en al een beetje langer licht in de middag.

Ik kreeg een mooie nieuwe pot, en ik had nog een stuk oase liggen... Perfect voor een verzameling uit bos en tuin. En ook fijn om nu even tijd te hebben voor zulke projectjes.

Zondagmiddag, even een rondje rijden, richting Halland deze keer, en genieten van de ☀️.

Kinnared:

Maandagochtend met -10 ...

Een prachtige ochtend, maar ik durfde niet te ver, ik weet niet hoe de honden pootjes dat redden.

Dinsdag net zo koud.

Oudjaarsdag, nog steeds koud, overdag niet warmer dan -8.

Laat in de avond sloeg het weer om en ging de temperatuur omhoog. In de nacht kregen we sneeuw, gevolgd door regen in de ochtend. Gelukkig hoefden we nergens heen. Deze blogpost is wel lang genoeg zo. Het volgende fotoblogje bevat sneeuwfoto's in elk geval.

2026

Ik wens mijn bloglezers een heel goed, gezond, liefdevol en creatief 2026!

Vooruitkijken hoort er ook een beetje bij... hopelijk krijg ik m'n punten bij elkaar gestudeerd, zodat ik in september kan beginnen aan de eigenlijke opleiding. Tot 18 januari doorbuffelen met 100 procent studeren plus werken, daarna gaat het op halve kracht. Dat lijkt me wel prettig. 

Creatieve plannen? Daar is niet zo veel tijd voor, verder gaan met waar ik mee bezig ben, en ik ben m'n hobbykamer opnieuw aan het inrichten. Met een hopelijk betere indeling wordt het vast een fijnere plek om wat te doen, en te kunnen laten liggen zonder dat de katjes alles slopen. Misschien lever ik nog een bijdrage aan de tentoonstelling in Jönköping, we zullen zien. 

Jullie nog plannen?

2025

 

Vandaag is het de laatste dag al weer van een druk jaar. Wat maakte het dan druk? Behalve werk (20 uur per week) waar ik het nog steeds enorm naar m'n zin heb, liep ik 8 weken stage in Värnamo, deed een toelatingsexamen Zweeds dat ik haalde zodat ik in september kon beginnen met voltijd studie (naast m'n werk) Sociaal werk aan de universiteit van Malmö (gelukkig volledig digitaal). Ik was twee weekenden op cursus. We waren op vakantie in Nederland en Engeland. Veel mooie gesprekken, veel mensen kunnen helpen, veel mooie ontmoetingen.

Niet zo raar dus dat er dit jaar minder handwerk tijd was. Toch kwam er een groot project klaar, namelijk mijn klederdracht (Burseryds dracht).

Verder werkte ik aan wat grotere projecten die niet af zijn gekomen en een aantal kleinere voor de verkoop, popjes en beestjes vooral.

Van de week maakte ik nog een klein scharenhoesje voor in m'n tasje met basis spulletjes dat ik meeneem als ik ergens anders handwerk dan thuis.

Met een mooi knoopje uit oma's knopendoos en een zelf gevlochten koordje, is hij helemaal af.

Ik wens jullie een goede jaarwisseling en ik hoop dat we elkaar in het nieuwe jaar weer ontmoeten, misschien in het echt en anders online. 

Een warme groet uit een koud Zweden!

Omslag psalmboek

Op het werk vind ik psalmboeken genoeg, maar soms wil je er thuis ook een, of een eigen meenemen met briefjes en dan is het niet de bedoeling dat hij kwijtraakt tussen alle andere. 

Laatst vond ik er een tweedehands als nieuw, voor een zacht prijsje. Die moet dan natuurlijk een omslag zodat hij herkenbaar is. 

Ik gebruikte een setje nieuwe stofjes die ik van Sinterklaas had gekregen, en het viltwerk met kruis geïnspireerd op Eva Spångbergs werk waar ik gisteren over vertelde.

Dubbele stof voor extra stevigheid. 

Deze versie had ook een papieren omslag, die ik als mal gebruikte en laat zitten onder de stoffen omslag, omdat die aan de binnenkant teksten bevat die handig kunnen zijn.

Niet perfect, maar ik ben er blij mee en heb genoten van het proces van het maken. 

 

Eva Spångberg

Toen ik een tijdje terug schreef over mijn bezoek aan Växjö, noemde ik ook Eva Spångberg. In de Domkerk was ik onder de indruk van een aantal houten beelden, die ik helaas niet allemaal gefotografeerd heb. Maar Paulus, op de foto hieronder kwam mee. Pas later hoorde ik over de dame die ze maakte, Eva Spångberg. Ze werd geboren in 1923 in de buurt van Gävle. Ze was van plan verpleegster te worden, maar polio zette daar een streep door. Ze begon beelden van hout te maken, met meest Bijbelse voorstellingen. Ze studeerde hout kunst in Duitsland en kunst in Kopenhagen. Heel wat Zweedse kerken hebben kunst van haar. Het triomfkruis hierboven zagen we in 2020 in Gränna. Laatst was ik in Villstad in de kerk en daar ontdekte ik ook haar werk. Ik ga nog wel een keer terug om te fotograferen als het rustig is. Ze maakte veel van dit soort werken, maar ook kerststallen en Maria beelden. Ook daar beeldde ze Jezus af als koning, meer dan als baby. Ze woonde een tijd in Växjö en later in Sävsjö kommun. Daar maakte ze houten beelden in haar tuin, en gebruikte die om de Bijbelse verhalen kleur te geven voor groepen bezoekers, jong en oud. Ze schreef ook een paar boeken en kortere geschriften, onder andere over haar moeder die dementie had en die Eva vele jaren lang verzorgde. Je kunt haar naam inslaan in een zoekmachine en dan afbeeldingen, mocht je meer willen zien. Ik vermoed dat ik er zelf ook nog wel op terug kom...

Ik kan niet helemaal verklaren waarom haar kunst en haar verhaal me zo raakt, maar misschien is het een begin van een antwoord op de vraag hoe ik mijn creativiteit en mijn geloof kan samenbrengen. 

Ik ben altijd wat terughoudend geweest met het afbeelden van Bijbelse zaken, maar een paar versies van kerststalletjes heb ik wel gemaakt. Nu wilde ik eens proberen of ik een triomfkruis in de stijl van Eva Spångberg kan maken in textiel.

Ik gebruikte vilt, wat een beetje een 3d effect geeft. Het stukje stofje achter het kruis is handgeweven linnen, een restje van mijn klederdracht blouse. Net als in haar werk zijn er gouden details, om aan te geven dat Hij koning is, en zonde en dood overwon. Nu ik haar werk na maakte, zag ik dat ze de wonden in goud maakte. Dat riep bij mij de associatie op van Japanse werk, waar gebroken porselein zorgvuldig gerepareerd wordt en voorzien van goud...

Ik heb ooit overwogen mee te doen aan een icoon schildercursus bij het dominicaner klooster in Huissen. Dat kwam er nooit van, maar onthouden heb ik de biddende/meditatieve houding die de schilders hebben tijdens hun werk. Ik merkte nu dat dat zo'n beetje vanzelf gaat. Ik ben nog niet helemaal tevreden, maar ik vond het een interessant en leerzaam proces. Daar stoeien we later nog wel eens verder mee...

Ik had ook al een plan met dit werkje, maar dat laat ik later van de week wel zien. Fijn met een vrije zondag en twee vrije Kerstdagen, kon ik eindelijk weer eens echt creatief bezig zijn.