Zie je 'm, de boef? Vorige keer liet ik nog m'n mooie appelboompje zien, nu is het een raar ding, de onderste takken helemaal leeggegeten... maar we gaan even terug naar waar we gebleven waren in het laatste fotoblogje, vrijdag 21 mei maakte ik wat moestuinfoto's:
Helaas geen foto van m'n mooie appelboompje... Toen ik zag dat ervan gegeten was en ook van die in de voortuin, ben ik gelijk naar de winkel gegaan, en kwam thuis met een guirlande spiegeltjes en een paar lampenbolletjes op zonne-energie. Hopelijk blijft ie er nu af... Had het net opgehangen en bleek dat onze vriend de reebok in de buurt rondhing.
Gelukkig liet hij nog wel wat bloesem over...
Achterin staat een (wilde?) kers, kwam ik achter...
Het appelboompje (Ingrid Marie) in de voortuin, half kaal met spiegeltjes en lampje...
En het achterste gedeelte krijgt gelukkig toch wel een beetje het boomgaard gevoel.
Kijk, de Elstar ook kaal en met spiegeltjes en zo. Alleen nog een groen mutsje... De bomen ernaast kregen ook een lampje. Misschien helpt het, al is het zo kort donker dat ik geen idee heb of het effectief is. Misschien schrikt het geglim een beetje af.
Zo groen is het nu! Deze foto's zijn van vorige week vrijdag.
Ik was bang dat de maggi of lavas plant niet meer opkwam na de strenge winter in de pot, maar zowaar, hij leeft nog!
Van achteruit de tuin had ik een paar smultronplantjes - oh sorry, bosaardbeitjes verplaatst naar dichter bij huis en nu bloeien ze.
Moederdag was hier 30 mei pas. Dochter maakte een mooi bloemetje voor me op school.
En ik werd verwend met een paar prachtige planten voor huis en tuin.
Nog een paar tuinfoto's dan:
En altijd houden de katten me overal in de gaten.
De witte sering bloeit mooi, ik heb ook een paarse, maar toen meneer reebok geen appel meer kon eten, heeft hij die maar afgegeten. Jammer, maar dat vind ik dan toch minder erg.
De lupinen beginnen. Nu wordt die als een invasieve soort gezien, maar ja, mooi is ie wel... We komen er elke dag langs op weg naar school.
Het lijkt wel of er dagelijks wat nieuws te vinden valt.
Geen idee of ie van de buren of van ons is, maar ik ontdekte tussen ons in nog een sering.
En ja hoor, daar was hij weer, woensdagavond. Terwijl hij rustig zo stond te kijken, stonden wij gewoon op het terras en praatten met elkaar. We hebben hem nu maar verteld dat hij heel welkom is in de tuin, zoveel gras en onkruid mag eten als hij wil, maar wel graag ons fruit met rust laat... Oeps, misschien hadden we dat in het Zweeds moeten zeggen???
Hij kent onze stemmen wel, dus bang was hij niet. Bleef zelfs beleefd staan luisteren en poseren voor de foto. Ik had alleen de tablet bij me, maar gelukkig heeft die ook een camera.
Hej då, bokje!
Donker wordt het praktisch niet meer, woensdagavond probeerde ik nog wat foto's te maken, maar dat is lastig. Hij maakt de bomen veel donkerder dan ik ze zie, maar de lucht klopt wel zo, om 22.30 was dit geloof ik.
Vanmorgen nog wat foto's gemaakt in het ochtendlicht.
Zo zijn jullie weer aardig bij geloof ik.
